Ne günlerdi o günler…

Ekmeğin file ile taşındığı,

Soğutmanın buz ile yapıldığı,

Kaldırımların toz çıkartmadığı şehirdik…

Siyah beyaz’dı hayat!

Neriman Köksal, Ayhan Işık ve

Muzaffer Tema’lı yazlık sinemalarında

Gizli aşkların yaşandığı bir memleketti…

Ay düşmeden biz düşerdik sokaklarına…

Pupa yelken olurduk

Arnavut kaldırımlarında…

Özgür çocukların şehri idik yani

Ayşe teyze geçerken,

Top oynamayı kesip,

“ Aman bir şey olmasın “diye

Gözümüz gibi koruduğumuz,

saygı günleri”ydi o yıllar…

Komşumuz aç iken asla tok yatmazdık…

Sabriye abla iyileşmeden

Hasta bakıcı olur,

Eve dönmezdi Annem…

Herkes birbirine kefildi mahallede

Senet ne giremezdi…

Öylesine güzel…

Böylesine sağlam ilişkilerle

Memleket gibi memleketti Türkiye…

Elazığlı polis…

Vanlı hemşiremiz…

Urfalı öğretmenimiz…

Diyarbakırlı doktorumuz…

Mardinli savcımız…

Adıyamanlı müdürümüz…

Hakkârili komutanımız…

Anlayacağınız,

Doğulu idi bütün komşularımız…

Ne kin vardı aramızda,

Ne de kavgamız…

Oğlumuz oğulları,

Kızları kızımızdı…

Şimdi ne oldu da

Çıktık o ‘zaman Tüneli’nden acaba?

Kötü komşular edindik de…

Nifak tohumları mı ektiler aramıza?

Şimdi iki düşman kardeşiz…

Aynı topraklar üzerinde açan

İki ayrı renkte çiçekleriz…

Tutsak birbirimizi,

Bir kaşık su da boğacak kadar öfkeliyiz…

Ne oldu birden bire böyle?

“Barış “idi çocuklarımızın adları…

Şimdi ise “Savaş” koyuyorlar isimlerini…

Biri puştluk yaptı da bize!

O kim işte?

Onu göremiyor ülke (!)

SOSYAL AĞLARDA PAYLAŞ :

YORUM YAP

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir




izmir escort escort izmir türk porno antalya escort izmir escort bayan istanbul jigolo bursa escort porno izle mobil porno takipçi satışı smmabi.com şifresiz beğeni instagram spam atma escort bayan eskişehir escort bayan
sinop güvenlik sinop güvenlik kamera sinop şömine sinop samsun şömine