bçcek ilaçlama Ev ilaçlama pire ilaçlama istanbul böcek çlama

Hava sıcak mı sıcaktı…
Henüz çok gencim…
Günlerden 1 Temmuz…
Yıllardan 1985…

Haberi alır almaz,
Koşa koşa gittim…
İşte bu “diyerek,
Kucağıma verdiler…
Baktım çok minik bir şey…
Mışıl mışıl uyuyor…
Üzerinden gelen koku ise
Sanki cennet kokusu idi!

*
O minik şey…
O cennet kokulu…
Benim dünyaya yeni gelen kızımdı…

(…)
Ben adını “ Tutku “olsun istedim önce…
Sonra annesi ile birlikte karar verdik
Tutku’muz “ Tuğçe “ oldu…
Anlamı ise cennetteki“Tuğba Ağacı”nın
Dallarına verilen ad…
O dal yeşerdi,
Meyve verdi !
Tuğçe artık bir Anne…
Onun da bugün artık iki oğlu var…
birinin adını “ATEŞ” ötekini “ PARS “ koydu
*
Bugün 1 Temmuz 2018…
O heyecanı yaşadığım günün üzerinden
Tam 33 yıl geçti…
Ama ben kızımı ne zaman görsem,
Hep aynı heyecanı yaşarım…
İlk gün ki gibi seviyorum onu…
Bu sevgim bu heyecanım da
Ölünceye kadar hiç bitmeyecek elbet…
*
Şimdi bize yaktığı “ ATEŞ “ile ısınıyor içimiz…
“PARS “ ile de kükrüyor yüreğimiz!
İyi ki doğmuş kızım…
İyi ki var…
Rabbime şükürler olsun…
Gayrı bundan böyle
Bana cennetten bir dal,
Karanlıklara da bir “ ATEŞ “yeter!
“PARS” Zaten dedesinden beter!
Gerisini Sinop düşünsün!!!

NOT: Kızımın bu gün doğum günü…
Ona bir hediye vermek istedim.
Bir yazarın hediyesi de
Ancak bir makaledir…
Duygularımı sır gibi saklıyordum
Bugün kaleme söyledim
O da kâğıda anlattı işte

Anlayacağınız…
Rahatsız etti isem
Hepinizden özür diliyorum derinden…
Çünkü tutunacak bir dalım var
O da Tuğçe’m…

SOSYAL AĞLARDA PAYLAŞ :

YORUM YAP

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir