Irmak tanrısı’nın kızı…
İlk Zeus aşık oldu sana…
Söz verdi …
ve de dokunmadı kızlığına!
Alıp götürdü,
bıraktı çok uzaklara…

Yeşil ile mavi’nin şahitliğinde,
Kaldın bakire…

Bugün her yanından Güneş doğar!
Su istemez…
Suyun içindedir zaten toprağın…
Rüzgarlarını kapıdan kovsan,
Bacadan girer!

Doğu’dan Batı’ya,
Güney’den Kuzey’e,
Namın dört bir yanadır…
Bu yüzdendir ki işte
Tanrılar seni kıskanır…


Nice aşklar adını bıraktı üzerine…
Ne sevdalar yandı tutuştu…
Ve kül olup bitti sahillerinde…
Uğruna kavgalar oldu…
Yıkıldı,kırıldı her bir yanın…
Yeniden inşanı yaptı Fatpator…

Tanrıça…
Ey Zeus’un ilk gözdesi…
Bakirliğin sultanı…

Meryem ananın İsa mesihi gibi
Sende oldun dokunulmazlığından!
Şimdi ayakların anadolu,
Kafan gövdenden uzak,

Bedenin ise Ceziretül Uşşak…

NOT: CEZİRETÜL UŞŞAK SİNOP DEMEK
BU ŞİİRİMDE SİNOP’U ANLATTIM.

SOSYAL AĞLARDA PAYLAŞ :

YORUM YAP

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir